Wat kost een bloedonderzoek, en valt het onder je eigen risico?

Wat kost een bloedonderzoek?

Er is geen vaste prijs voor ‘een bloedonderzoek’. De rekening is een optelsom: elke waarde die het lab meet, heet een bepaling en heeft een eigen tarief, en daarbovenop komt één keer een ordertarief voor de bloedafname, de buisjes en het versturen van de uitslag naar je arts.

Een paar voorbeelden uit de tarievenlijst 2026 van Star-shl: hemoglobine met hematocriet en de rode-bloedcelindices, een vast onderdeel van het bloedbeeld, kost € 2,33; totaal cholesterol € 2,32; TSH, de eerste waarde bij een schildkliercontrole, € 6,42; kreatinine, een van de nier- en zoutwaarden, € 2,21; ferritine € 8,39; HbA1c € 8,21. Het ordertarief inclusief bloedafname is € 15,71. Een schildkliercontrole met TSH en vrij T4 komt daar zo uit op € 29,10.

Waar je laat prikken, telt ook mee. Certe rekent € 16,45 orderkosten als je bloed wordt afgenomen op een ziekenhuislocatie, € 21,84 op een prikpost in de regio, € 8,59 als je huisarts zelf prikt en € 42,23 als een medewerker van het huisartsenlaboratorium bij je thuis komt. Komt er bij een eerste uitslag iets naar boven dat verder uitgezocht moet worden, dan kan het lab een vervolgonderzoek doen, met een eigen tarief.

Deze bedragen zijn maximumtarieven of zogeheten passantentarieven: wat iemand zonder Nederlandse zorgverzekering betaalt. Op advies van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) zijn de tarieven voor eerstelijnsdiagnostiek sinds 2020 vrij: de NZa stelt er geen maximumtarieven meer voor vast. Elk lab maakt zijn eigen prijsafspraken met de zorgverzekeraars, en het bedrag dat jouw verzekeraar betaalt, is meestal lager dan de gepubliceerde prijs.

Valt bloedonderzoek onder het eigen risico?

Ja, als je 18 jaar of ouder bent. Het verplichte eigen risico is in 2026 € 385: de eerste € 385 aan zorg uit het basispakket betaal je zelf, daarna betaalt je zorgverzekeraar. Een bezoek aan de huisarts valt daar niet onder. Maar laat de huisarts bloed prikken om te beoordelen welke zorg je nodig hebt, dan valt dat onderzoek wel onder je eigen risico. Zo staat het bij de Rijksoverheid, en zorgverzekeraars als CZ en UMC Zorgverzekering zeggen hetzelfde.

In de praktijk gaat het zo: het lab stuurt de rekening naar je zorgverzekeraar, en die verrekent het bedrag met je eigen risico. Heb je dit jaar nog geen andere zorg gehad die onder het eigen risico valt, dan krijg je de kosten van het bloedonderzoek dus zelf te betalen. Heb je je eigen risico al opgemaakt, bijvoorbeeld door een ziekenhuisbehandeling of medicijnen, dan betaal je niets meer.

Wie zijn verplichte eigen risico vrijwillig heeft verhoogd, betaalt meer voordat de verzekeraar bijspringt: met het maximale vrijwillige eigen risico van € 500 kan dat oplopen tot € 885 in een jaar.

Hoeveel kost een bloedonderzoek bij de huisarts?

Het gesprek met je huisarts betaal je niet zelf, ook niet via je eigen risico. Het bloedonderzoek dat de huisarts aanvraagt, betaal je wel, zolang je eigen risico nog niet op is. Een rekenvoorbeeld met de maximumtarieven van Star-shl: TSH, vrij T4, totaal cholesterol en hemoglobine, plus het ordertarief, komt uit op € 33,75. Hoe meer bepalingen, hoe hoger het bedrag. Het precieze bedrag zie je terug op je declaratieoverzicht bij de zorgverzekeraar.

Het eigen risico houdt mensen soms tegen. In een Nederlands onderzoek onder 7.339 mensen die regelmatig zorg gebruiken, had 14,3 procent weleens zorg laten schieten vanwege het eigen risico. Niet het inkomen woog daarbij het zwaarst, maar hoeveel financiële ruimte iemand had.

Kun je het bedrag niet in één keer betalen? Bij je zorgverzekeraar kun je een betalingsregeling afspreken, en wie een laag inkomen heeft, kan zorgtoeslag aanvragen: daarin zit ook een tegemoetkoming voor het eigen risico.

Bloedonderzoek op eigen kosten

Laat je zelf bloed onderzoeken, zonder verwijzing van een arts, dan valt het onderzoek buiten de basisverzekering. Je betaalt de volledige prijs zelf, en het bedrag telt niet mee voor je eigen risico. Thuisarts.nl, de publiekssite van de huisartsen, noemt dat expliciet als nadeel: je moet een test meestal zelf betalen, en sommige testen zijn duur.

De prijzen liggen een stuk hoger dan de labtarieven in de reguliere zorg. Op 9 oktober 2026 vroeg Labplusarts € 69 voor een schildkliertest (TSH en vrij T4), € 59 voor vitamine D en € 239 voor een ‘uitgebreid bloedonderzoek’ met ruim twintig waarden. Prescan rekende € 279 voor een standaard bloedonderzoek, Bloodworks € 299 voor een pakket met 26 bepalingen en € 595 voor een pakket met 46 bepalingen, Bloedwaardentest.nl € 129 voor een ‘gezondheidscheck-up’. Het zijn momentopnamen van commerciële aanbieders, geen vaste prijzen.

Ter vergelijking: dezelfde schildkliercontrole kost in de lijst van Star-shl inclusief afname € 29,10. Meer over de voor- en nadelen lees je op de pagina over bloedonderzoek zonder verwijzing.

Hoeveel kost een volledig bloedonderzoek?

Een ‘volledig bloedonderzoek’ bestaat in Nederland niet als vast product, dus er is ook geen vaste prijs. Je huisarts vraagt de bepalingen aan die passen bij je klacht of controle, en elke bepaling heeft een eigen tarief. Daarom kunnen twee aanvragen met dezelfde naam bovenaan heel anders uitvallen.

Pakketten die als check-up worden verkocht, voegen waarden toe waar niemand een vraag over had, en dat kost meer dan geld. Een analyse uit 2026 van 76 commerciële bloedtestpakketten in de Verenigde Staten en Europa vond dat 58 procent van de testen weinig opleverde of onnodig vervolgonderzoek kon uitlokken. Het grootste pakket gaf naar verwachting bijna tien vals alarmen per gezonde koper.

Ook een Cochrane-review van 17 gerandomiseerde onderzoeken vond dat algemene gezondheidschecks bij volwassenen weinig tot geen effect hebben op sterfte. Dat gaat over mensen zonder klachten. Het zegt niets tegen een onderzoek met een reden, het volgen van een bekende aandoening of het uitzoeken van een klacht, en een onderzoek met een reden is precies wat de huisarts aanvraagt.

Vooraf weten wat je gaat betalen

Je mag vóór het prikken vragen wat het onderzoek kost. Het labformulier vermeldt alles wat het lab nodig heeft om die vraag te beantwoorden, en de meeste labs zetten hun tarieven online.

Klopt de rekening niet?

Vergelijk eerst je declaratieoverzicht met de aanvraag. Dezelfde NZa-code kan er meerdere keren op staan, omdat één onderzoek uit meerdere bepalingen kan bestaan. Bij sommige verzekeraars staat er ‘ziekenhuishulp’ bij de naam van het lab, ook als je nooit in een ziekenhuis bent geweest: dat is een administratieve indeling, geen fout.

Bij Star-shl kun je een specificatie per bepaling opvragen, met je gegevens en de datum van het onderzoek. Moest je opnieuw komen omdat er te weinig materiaal was, dan worden op de eerste datum alleen de bepalingen gerekend die toen echt zijn uitgevoerd.

Kom je er met het lab niet uit, neem dan contact op met je zorgverzekeraar. Die betaalt de rekening van het lab rechtstreeks en kan nagaan wat er is gedeclareerd.