ຄ່າອ້າງອີງແມ່ນຫຍັງ: ຊ່ວງເທິງໃບຜົນກວດ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍ H, L

ເລີ່ມຈາກຕົວເລກທີ່ປ່ຽນມຸມມອງທັງໝົດ

ໃນການກວດແຕ່ລະລາຍການ, ຄົນທີ່ມີສຸຂະພາບດີ 5 ຄົນໃນທຸກໆ 100 ຄົນ ຕົກຢູ່ນອກຄ່າອ້າງອີງ. ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ຊ່ວງຖືກສ້າງຂຶ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂໍ້ບົກພ່ອງຂອງມັນ. ຖ້າກວດຫຼາຍລາຍການ, ການມີເຄື່ອງໝາຍຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງອັນ ໃນຄົນທີ່ບໍ່ເຈັບປ່ວຍ ມີໂອກາດເກີດຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າບໍ່ເກີດ.

ທຸກໜ້າໃນໝວດນີ້ຕໍ່ຍອດມາຈາກຂໍ້ນັ້ນ. ເຄື່ອງໝາຍເທິງໃບຜົນກວດແມ່ນການປຽບທຽບ, ແລະ ວຽກຂອງເຮົາແມ່ນຕັດສິນວ່າ ການປຽບທຽບນັ້ນສຳຄັນສຳລັບທ່ານບໍ່.

ຊ່ວງອ້າງອີງສ້າງແນວໃດ, ແລະ ເປັນຫຍັງຊ່ວງເທິງໃບຂອງທ່ານສຳຄັນທີ່ສຸດ

ເພື່ອກຳນົດຊ່ວງໜຶ່ງ, ຫ້ອງວິເຄາະຈະກວດຄົນທີ່ມີສຸຂະພາບດີຢ່າງໜ້ອຍ 120 ຄົນ ຂອງກຸ່ມອາຍຸ ແລະ ເພດດຽວກັນ ດ້ວຍວິທີກວດຂອງຕົນ, ແລ້ວເກັບແຖບທີ່ຜົນ 95 ໃນທຸກໆ 100 ຕົກຢູ່. ຫ້າຄົນໃນຮ້ອຍທີ່ເຫຼືອຢູ່ນອກແຖບ ກໍມີສຸຂະພາບດີຄືກັນ. ຖ້າກວດ 20 ລາຍການ, ການຄິດໄລ່ນີ້ເຮັດໃຫ້ປະມານສອງໃນສາມຄົນທີ່ມີສຸຂະພາບດີ ມີຄ່າຖືກໝາຍຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຄ່າ.

ເນື່ອງຈາກວິທີກວດ, ເຄື່ອງກວດ ແລະ ກຸ່ມຄົນທີ່ໃຊ້ອ້າງອີງ ຕ່າງກັນໄປແຕ່ລະຫ້ອງວິເຄາະ, ຊ່ວງກໍຕ່າງກັນຕາມ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຊ່ວງທີ່ໃຊ້ກັບຄ່າຂອງທ່ານ ມີພຽງຊ່ວງທີ່ພິມໄວ້ຂ້າງມັນ, ແລະ ເປັນຫຍັງການປຽບທຽບໃບຜົນກວດຈາກສອງບ່ອນ ເຊັ່ນ ຈາກໂຮງໝໍໃນວຽງຈັນ ແລະ ຈາກໂຮງໝໍຝັ່ງໄທ ຕ້ອງເຮັດຢ່າງລະມັດລະວັງ. ສຳລັບບາງລາຍການ ເຊັ່ນ ໂຄເລສເຕີຣອນ ແລະ ນ້ຳຕານ, ທ່ານໝໍຍັງໃຊ້ເກນຕັດສິນໃຈ ທີ່ແນວທາງປິ່ນປົວກຳນົດ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຊ່ວງອ້າງອີງເລີຍ.

ໃນລາວ ການນັບເມັດເລືອດມີເງື່ອນໄຂເພີ່ມ. ໃນການສຶກສາແມ່ຍິງຖືພາ 307 ຄົນ ທີ່ໂຮງໝໍແມ່ ແລະ ເດັກ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, 30.2 % ເປັນພາຫະຮີໂມໂກລບິນອີ ແລະ 12.7 % ມີອັລຟາທາລັສຊີເມຍຊະນິດສູນ. ພັນທຸກຳເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ເມັດເລືອດແດງນ້ອຍລົງ ແລະ ອາດຖືກໝາຍ L ໂດຍທີ່ບໍ່ແມ່ນການຂາດທາດເຫຼັກ.

ສອງໃບຜົນກວດ ສອງວັນທີ: ເມື່ອໃດການປ່ຽນແປງຈຶ່ງເປັນຂອງແທ້?

ທຸກຜົນກວດປ່ຽນເລັກນ້ອຍຈາກຄັ້ງໜຶ່ງໄປອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເຖິງວ່າບໍ່ມີຫຍັງປ່ຽນໃນຮ່າງກາຍ: ຮ່າງກາຍແກວ່ງໄປມາອ້ອມຈຸດຂອງມັນເອງ ແລະ ທຸກການວັດມີຄວາມຄາດເຄື່ອນຢູ່ແດ່. ວິຊາການຫ້ອງວິເຄາະມີເຄື່ອງມືສຳລັບຄຳຖາມນີ້ໂດຍສະເພາະ ຄື ຄ່າການປ່ຽນແປງອ້າງອີງ (reference change value), ຊຶ່ງບອກວ່າ ຄວາມຕ່າງລະຫວ່າງສອງຜົນຕ້ອງໃຫຍ່ປານໃດ ຈຶ່ງບໍ່ໜ້າຈະແມ່ນການແກວ່ງທຳມະດາ.

ໃນທາງປະຕິບັດ, ໃຫ້ປຽບທຽບຜົນຈາກຫ້ອງວິເຄາະດຽວກັນ ທີ່ເຈາະໃນເງື່ອນໄຂຄ້າຍຄືກັນ, ແລະ ເບິ່ງທິດທາງຂອງຫຼາຍໃບຜົນກວດ ແທນທີ່ຈະເບິ່ງການປ່ຽນແປງຄັ້ງດຽວ. ຄ່າທີ່ແປກໃຈແບບດ່ຽວໆ ມັກຖືກກວດຊ້ຳກ່ອນຈະຕັດສິນຫຍັງ, ສ່ວນໜຶ່ງເພາະຄວາມຜິດພາດເກີດຂຶ້ນໄດ້: ໃນການສຶກສາການກວດຂອງໂຮງໝໍຫຼາຍກວ່າ 51,000 ລາຍການ, ປະມານ 3 ໃນ 1,000 ມີຄວາມຜິດພາດ ແລະ 62 % ຂອງຄວາມຜິດພາດເຫຼົ່ານັ້ນ ເກີດກ່ອນຕົວຢ່າງຈະໄປຮອດເຄື່ອງກວດ.

ເປັນຫຍັງເຄື່ອງໝາຍຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ກັງວົນຫຼາຍເກີນຄວາມຈິງ

ຫຼາຍຄົນໄດ້ຮັບໃບຜົນກວດ ແລະ ອ່ານມັນກ່ອນພົບທ່ານໝໍ. ການທົບທວນຢ່າງເປັນລະບົບຈາກ 39 ການສຶກສາ ພົບວ່າ ຄົນມັກທີ່ໄດ້ເຫັນຜົນໄວ ແຕ່ລຳບາກທີ່ສຸດກັບຄ່າທີ່ຢູ່ກ້ຳກຶ່ງ ແລະ ກັບການຮູ້ວ່າເມື່ອໃດຕ້ອງຕິດຕາມ. ອີກການທົບທວນໜຶ່ງຈາກ 18 ການສຶກສາ ພົບວ່າ ການສະແດງຄ່າເປັນຈຸດເທິງແຖບລວງນອນທຽບກັບຊ່ວງອ້າງອີງ ຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າໃຈດີຂຶ້ນ ແລະ ຫຼຸດຄວາມຢາກຕິດຕໍ່ທ່ານໝໍ ເມື່ອທຽບກັບຕົວເລກຢ່າງດຽວ.

ການສຳຫຼວດລະດັບຊາດຂອງລາວ ປີ 2013 ພົບວ່າ ມີພຽງ 14.1 % ຂອງຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ເຄີຍໄດ້ກວດນ້ຳຕານໃນເລືອດ. ສຳລັບຫຼາຍຄົນ ໃບຜົນກວດທີ່ຖືຢູ່ຈຶ່ງເປັນໃບທຳອິດ, ບໍ່ມີຜົນເກົ່າໃຫ້ທຽບ, ແລະ ຕົວອັກສອນທ້າຍແຖວອາດເບິ່ງໜ້າຢ້ານກວ່າທີ່ມັນເປັນແທ້.

ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໜ້າຕ່າງໆໃນໝວດນີ້ ວາງຄ່າເທິງແຖບ ແທນທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ຕົວອັກສອນບອກ, ແລະ ເປັນຫຍັງລາຍງານສະບັບເຕັມຈຶ່ງເຮັດແບບດຽວກັນ.

ສີ່ຄຳຖາມ

ຫ່າງປານໃດ, ໄປທາງໃດ, ຢູ່ຂ້າງລາຍການໃດ, ແລະ ທຽບກັບເມື່ອໃດ. ສີ່ຄຳຖາມນີ້ຕອບໃບຜົນກວດໄດ້ເກືອບທັງໝົດ, ແລະ ບໍ່ມີຂໍ້ໃດທີ່ຕົວອັກສອນທ້າຍແຖວຕອບໃຫ້ໄດ້.

ຖ້າທ່ານມີໃບຜົນກວດຢູ່ຕໍ່ໜ້າດຽວນີ້, ບ່ອນອັບໂຫຼດໃນໜ້າເຫຼົ່ານີ້ ຈະຈັດລຽງລາຍການຂອງທ່ານຕາມສິ່ງທີ່ຄວນໃສ່ໃຈ ໂດຍທຽບກັບຊ່ວງທີ່ຫ້ອງວິເຄາະຂອງທ່ານພິມໄວ້.